Zaplanuj idealny pobyt!
Historia
Przyjazd
04
09 26
Wyjazd
05
09 26
kliknij, aby obejrzeć film
Wanda Luxury Boutique Hotel to obiekt marzeń naszych i wszystkich pokoleń przed nami, które pokochały to miejsce. Zachęcamy do obejrzenia krótkiego filmu, który przybliża prawdziwą duszę Wandy oraz ukazuje jej niezaprzeczalne piękno, którym dzięki pracy wielu ludzi możemy dzisiaj dzielić się z naszymi Gośćmi.
Willa Wanda, położona w samym sercu Szczawnicy, nieopodal słynnych źródeł mineralnych i malowniczych tras spacerowych, stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych i historycznie znaczących obiektów uzdrowiskowego miasteczka. To ikona przedwojennej elegancji i luksusu, której dzieje odzwierciedlają burzliwe losy Polski w XX wieku. Od momentu powstania w okresie międzywojennym willa szybko zyskała prestiżową reputację, goszcząc elity i przyczyniając się do budowania renomy Szczawnicy jako kurortu.
Willa obecnie
Dziś, po latach zapomnienia, obiekt powrócił w nowej odsłonie jako pięciogwiazdkowy hotel, w którym historyczny charakter budynku łączy się z nowoczesnym luksusem. Oferuje 19 eleganckich pokoi inspirowanych klimatem dwudziestolecia międzywojennego, w których styl Art déco harmonijnie współgra z komfortem współczesności. Goście mogą korzystać ze strefy spa z basenem, zewnętrznym jacuzzi oraz szerokiej oferty zabiegów relaksacyjnych. Do dyspozycji pozostają także nastrojowa biblioteka oraz klimatyczny ogród z wyjściem na promenadę. Całość dopełnia wyrafinowana kuchnia fine dining oraz wyjątkowa, dyskretna obsługa, dbająca o każdy detal pobytu.
Dziedzictwo Marii Zachwiei
Pierwszą właścicielką Willi była Maria Zachwieja (ur. 30 czerwca 1898 roku w Szczawnicy), z zawodu hotelarka. Nazwa „Wanda” pochodziła od imienia jej córki. Obiekt od początku funkcjonował jako hotel pierwszej kategorii, co w tamtych czasach oznaczało najwyższy standard usług. Willa Wanda była pierwszym zelektryfikowanym budynkiem w Szczawnicy, oferującym niespotykany dotąd poziom komfortu.
Fundamenty historii Szczawnicy
Willa Wanda powstała w latach 1925 - 1930. Projekt budynku został zakupiony od hrabiego Adama Stadnickiego, właściciela i zarządcy uzdrowiska, co podkreśla jej silny związek z rozwojem Szczawnicy pod rządami rodu Stadnickich. Budowa willi była częścią szerzej zakrojonego planu rozwoju infrastruktury kurortu, a nie wyłącznie prywatną inicjatywą.
Kurort światowej klasy
Połączenie nowoczesnych udogodnień z zakupem projektu od hrabiego Stadnickiego świadczyło o dalekosiężnej wizji Marii Zachwiei. Jej celem było stworzenie nowoczesnego, luksusowego i konkurencyjnego hotelu wobec najlepszych europejskich uzdrowisk. Willa szybko zdobyła renomę dzięki doskonałej obsłudze i wyśmienitej kuchni, prowadzonej przez kucharza z Francji. Dzięki wysokim standardom, willa gościła wielu wybitnych artystów i przedstawicieli świata kultury. Jej prestiż i nowoczesność przyciągały elity, wzmacniając renomę Szczawnicy jako ekskluzywnego kurortu.
Architektura z duszą
Willa Wanda została zbudowana z cegły w stylu alpejskim, który był popularny w miejscowościach turystycznych Europy Środkowej na przełomie XIX i XX wieku. Styl ten, znany także jako szwajcarski lub tyrolski, charakteryzuje się spadzistymi dachami, drewnianymi balkonami, rzeźbionymi detalami i harmonijnym wpisaniem w górski krajobraz. Współczesna renowacja obiektu wzbogaciła go o elementy stylu Art déco, które wprowadzają do wnętrz klimat modernistycznej elegancji dwudziestolecia międzywojennego.
Wojenne losy - od punktu oporu do szpitala
W czasie II wojny światowej Willa Wanda odegrała niezwykle ważną rolę w działalności konspiracyjnej. Od grudnia 1939 roku była punktem zbornym i przerzutowym Związku Walki Zbrojnej (ZWZ) i Armii Krajowej (AK). Rodzina Zachwiejów była aktywnie zaangażowana w ruch oporu. Synowie Marii, Wojciech i Jan, pełnili funkcje kurierów, przerzucając uchodźców przez granicę na Węgry. Sama Maria oraz jej córka Wanda były łączniczkami. 26 listopada 1941 roku Gestapo aresztowało całą rodzinę. Bracia Zachwiejowie zginęli w obozie koncentracyjnym Mauthausen, a Maria Zachwieja po brutalnym śledztwie w „Palace” w Zakopanem trafiła do Auschwitz, gdzie mimo dramatycznych warunków zdołała przeżyć. Jej córka Wanda, po kilku miesiącach tortur, wróciła do domu w Szczawnicy.
Świadectwo trudnej historii
Podczas wojny willa została przekształcona w szpital, co stanowiło wymowny przykład tego, jak dramatyczne wydarzenia wojenne zmieniały przeznaczenie budynków cywilnych. Symbol luksusu i elegancji stał się miejscem walki o życie i świadectwem niezwykłej adaptacji w obliczu historii.
Powojenna transformacja i odzyskanie tożsamości
Podobnie jak wiele prywatnych majątków w ówczesnej Polsce, po zakończeniu wojny Willa Wanda została upaństwowiona. Dla Marii Zachwiei, która powróciła z obozu, był to szczególnie bolesny cios. Jej dom i dzieło życia znalazły się w rękach państwa. Do 1947 roku w budynku funkcjonował Fundusz Wczasów Państwowych, a następnie ośrodek zdrowia, który działał do początku lat 90. XX wieku. W 1998 roku willa powróciła do spadkobierców rodziny Zachwiejów.
Dziedzictwo i perspektywy
Willa Wanda to coś więcej niż budynek, to żywe świadectwo historii Polski - od czasów rozkwitu dwudziestolecia międzywojennego, przez dramat wojny, po współczesne odrodzenie. Jej dzieje są nierozerwalnie związane z losem rodziny Zachwiejów, której odwaga i poświęcenie stanowią integralną część historii Szczawnicy. To wyjątkowe miejsce przyciąga miłośników historii, kultury i wyrafinowanego stylu, potwierdzając nieprzemijającą wartość szczawnickiego uzdrowiska.
Renowacja WIlli
Renowacja Willi Wandy stanowi przykład odpowiedzialnego podejścia do dziedzictwa kulturowego i świadomego rozwoju lokalnej turystyki. To inwestycja, która nie tylko przywróciła świetność jednemu z najważniejszych budynków w Szczawnicy, ale również umacnia pozycję pienińskiego miasta jako wyjątkowego kurortu.
Historia odkrywana warstwa po warstwie
Podczas remontu odsłonięte zostały nie tylko mury, ale też prawdziwe ślady przeszłości. Jednym z najbardziej wyjątkowych odkryć są oryginalne polichromie, czyli ręcznie malowane dekoracje ścian, które przez dziesięciolecia były ukryte pod kolejnymi warstwami farb.
Między warstwami czasu
Szczególnie poruszające fragmenty odnaleziono w dawnej Bibliotece na parterze oraz w korytarzu na pierwszym piętrze. Ich ratowanie to proces wymagający ogromnej cierpliwości. Zanim cokolwiek zostało dotknięte, przeprowadzano szczegółowe badania: sprawdzono z jakich pigmentów korzystano, jaką techniką malowano i z jakiego okresu pochodzą zdobienia. Każdy fragment został dokumentowany, zabezpieczany i oczyszczany milimetr po milimetrze. To setki godzin ręcznej pracy. Usuwanie przemalowań, wzmacnianie oryginalnych tynków, uzupełnianie ubytków i rekonstrukcja brakujących fragmentów. Wszystko zrobione się z myślą o jednym celu: zachować autentyczność i duszę tego miejsca, zamiast ją przykrywać nowoczesnością. W willi zachowano oryginalną stolarkę, wyeksponowano najstarsze warstwy i odtworzono historyczny charakter wnętrz w oparciu o archiwalne materiały. To nie był ,,tylko” remont, a odpowiedzialna opieka nad dziedzictwem.
W ciszy spojrzenia
Obrazy we wnętrzach są cichą, świadomą opowieścią wpisaną w przestrzeń. Ich inspiracją jest twórczość Tamary Łempickiej oraz estetyka Art Deco.
Postacie są symbolami stylu życia – elegancji, kontroli i świadomej obecności. Emocje nie są tu wypowiedziane wprost, lecz ukryte w geście, spojrzeniu, w milczeniu formy. Przygaszona paleta barw buduje atmosferę uporządkowanej, wyciszonej, niemal ponadczasowej harmonii. Zmysłowość istnieje tu w niedopowiedzeniu, jest obecna, ale nieodsłonięta. Jak na obrazie „Wanda”, na którym nieugryzione jabłko zawiesza moment pomiędzy pokusą a decyzją. To właśnie ona – Wanda – staje się symbolem całej serii: spokojna, pewna siebie, tajemnicza. Nie jest postacią, lecz ideą.
